Jippi, eg har blitt 1 år!

I går vart eg eit år. Det var kjekt å ha bursdag. Me reiste til Puno og var med på møtet der. Etterpå åt me middag i Puno, og så reiste me heim og hadde selskap for meg.
Eg fekk mykje fint, og hadde ein fin dag!

Alle helgensdag

Her i Peru merker du godt når det nærmer seg 1.nov. Då får du nesten ikkje tak i vanlig brød, og du ser mange som sel pynt til å ha på gravene.

Mange folk her tenker at sjelene til dei døde kjem tilbake til jorda på denne tida, derfor legg dei ut mat og drikke på gravene. Dei lager nokre spesielle brød med dukkeansikt, som dei bruker til dette.

Ein kristen som eg kjenner, inviterte meg og andre kristne til å vera med dei på allehelgensdag. Svigermor hans døydde for eit par år sidan, og slekta kom reisande langveis frå til desse dagane. Dei vil gjerne vise den døde respekt. Slik eg har forstått det, tenker dei at den døde kan velsigna dei levande viss dei behandler sjela godt. Og så tenker dei og at dei levande kan hjelpa den døde til å nå fram til himmelen, ved å be for sjela.

Me var med ut til eit par graver som dei ville legga blomar på. Vår sone pastor ba ei bønn ute ved grava, ikkje for den døde, men for dei levande. Så sang me nokre sangar om håpet me har ved trua på Jesus. Eit håp som me kan ha ved ei grav og, når den døde hadde tatt imot Jesus.

Me hadde eit møte i gardsrommet til familien me var hos, og eg fekk sei noko om kva Bibelen seier om livet og døden, og at den einaste døde som kan hjelpa oss, er Han som døde for syndene våre, og som sto opp igjen og lever i dag.

Åp 1:18 Frykt ikke! Jeg er den første og den siste og den levende. Jeg var død, og se, jeg er levende i all evighet. Og jeg har nøklene til døden og dødsriket.

Hjelp, hatten sitter fast!

Eg, Mika har funne eit kjekt skap på kjøkkenet. Der er det mange interessante ting å sjå på og prøva. I går fann eg ein kjekk hatt, og den gjekk greit på, men den ville ikkje av. Då fekk eg litt panikk, men heldigvis fekk eg hjelp til å få den av.

Går det an å leva utan...

Ein familie på sju, i ein støvete by. Er det noko me sakna dei tre første vekene i Juliaca, så var det vaskemaskin. Men for vel ei veka sidan kom den. Så nå har Juana, hushjelpa vår, tid til litt meir enn å vaska klær og laga mat.

Check out my Slide Show!

Litt av ei helg

Me har hatt ei kjempeflott helg, med mange opplevelsar. Fredag var Brith-Jorunn, Mika, Solveig og meg med pastorane i Juliaca sone på kosetur ute på landsbygda her. Me gjekk opp på eit fjell og fekk ein fantastisk utsikt, sparka fotball og åt aure, poteter og chuño(frysetørka potet).

På laurdag kom to familiar frå Arequipa til Juliaca. Det var livlig og kjekt. Om kvelden var me 19 stk, me åt hamburgerar og snadder.

I dag har me vore i Rosaspata på Culto Unido(fellesmøte for Moho sone). Me sto opp kl 6, for å vera der inne i 9 halv 10 tida. Det var ca 2 timar køyring. Eg tala og ei gruppa ungdommar frå Arequipa var med og sang. Etter møtet var det masse mat!

Eg har litt problem med å legga ut bilder, så det kjem snart ein bildeserie frå helga. Det eg klarte å få lasta opp, er utsikt frå fjellet me gjekk opp på med pastorane!

Postboks

Når eg går og sjekker postboksen vår, er det tydelig at den er ganske ukjent for ein stor del av Norges befolkning. Eg var innom ein tur i dag, og eg gjekk tomhendt heim:(

Det er bare fantasien som set grenser for kva den kan fyllast med, eg nevner i alfabetisk rekkefølge: Autofil, Bamsemums, Cuba, Dajm, Donald, Firkløver, Fårepølsa, Gullbrød, Hjemmet, Japp, Kålrabistappe, Laban, Leverpostei, Mandelstang, Marsipanpølsa, Motor, Natvigs krydderblanding, Nytt og Nyttig, Oliwer, Rekeost, Smågodt, Twist, Vangsgutane, osv.

Mulighetene er nærmast ubegrensa.

Det som eg egentlig skulle sei var kva adressa var:

Fam Hovda,

Mision Luterana de Noruega,

Casilla 348,

Juliaca,

PERU.

Me venter i spenning!

Bildene er av posthuset og postboksen vår.

Ut på tur.....nesten sur

På laurdag tok me ut på tur, nesten heile Juliaca-gjengen. Me skulle bada i basseng med vatn frå varme kjelder! Me såg på kartet, og me mannfolk fann ut at det sikkert ville vera fint med ein rundtur, i staden for å køyra att og fram same veien. Men det var ikkje den beste ideen me har hatt. Me tok veien om Azangaro. Frå Juliaca og til Azangaro var det flott asfaltvei, men frå Azangaro og til Putina(der dei varme kjeldene er) var det dårlig vei - og ganske langt, litt mildt sagt. Me hadde berekna at me kunne nå fram på eit par timar, og me var bare eit par timar frå å ha rett. Dei siste par timane vart litt lange for nokre. Ungane klarte seg overraskande godt, og eg syntes me hadde ein fin tur. Eg skal ikkje nevna navn, men nokon holdt på å gå sure ute i øydemarka.

Men plutselig dukka Putina opp, og der var basseng med rutsjebane. Då var alt anna bare bagatellar, for dette slo an hos store og små. Me bada å kosa oss til me var vasstrukne. Ein ting som eg syntes var litt irriterande, var at det regna når me bada, så me vart skikkelig blaute!

Veien heim gjekk på eit par timar. Me hadde gild matpause, og ingen sure miner. Når me kom heim var alle enige om at me hadde hatt ein storarta tur.

Fyldig dekning av turen finn dokke og på bloggane til fam Høgsås, Eli Anne og Kjell Magne og Elisabeth.

Litt av kvart frå Juliaca

Jobbemann

Silas er ganske rastlaus, og veit ikkje alltid kva han skal finna på. Og då hender det han finn på noko bøll. Men dei siste dagane har han vore i sitt ess. For då har han vore med å jobba. Det har vore bygging av sandkasse, og arbeid i hagen. I dag når me skulle eta middag, hadde han ikkje tid, så han ga bare beskjed om at me måtte spara litt til han.

I går visste han ikkje heilt kva han skulle finna på. Brith-Jorunn foreslo alt mulig, leka, teikna, mala, men det var ingenting som frista. Men så kom han på det sjølv. Han ville vaska klær! Og det gjorde han.

Så me må bare passa på å ha ein del småjobbar klar, så er Silas fornøgd med livet! Eg er ein jobbemann, seier han.

To møter på ein dag

I dag har me reist ut av byen og vore på møter i to kyrkjer i bygder utforbi byen her. Me reiste heimefrå litt over 9, henta Domimgo som er "kretssekretær" eller sone pastor som det heiter her. Ein koselig mann som me kjenner godt frå sist me var her.

Det blir mykje grusvei og hompetitten før me er framme i Caminaca. Der er ein liten flokk samla. Dei ønsker oss hjertelig velkommen. Møtet består både av forståelig og uforståelig tale og sang. Det er ikkje tungetale eg tenker på, men her bruker dei språket quechua som me ikkje kan. Både BJ og eg blir bedt om å koma med ei helsing, og Domingo taler. Etter møtet bretter ei av konene ut eit tørkle på gulvet, nå er det tid for mat. Det er poteter og chuño(frysetørka potet) og litt tunfisk og løk til å ha på. Me syng for maten, og så er det bare å forsyna seg. Det var godt!

Så gjekk turen litt tilbake mot Juliaca, før me skar ut av hovedveien og hompa bortover mot Canchi Achaya. Ei nydelig bygd med ei lita, koselig kyrkja. Før møtet begynte kom det ei kona med ei fullasta esel forbi kyrkja. Der var det litt meir folk og fleire me kjente frå sist me var i Peru. Me opplevde ein hjertelig velkomst her og. Nå var det min tur til å tala, og den lokale pastoren tolka meg til quechua. Det var kjekt å koma litt ut av byen, og fint å møta folka i desse to bygdene utanfor byen her.

Me var heile familien på tur, og det gjekk overraskande godt, ungane fekk lov til å lufta seg litt under talane, og det trengte dei nok.

Canchi Achaya

Nytt kjøkken

Ein av dei tinga som ikkje har vore på plass før denne veka, var kjøkkeninnredning. Etter fleire forsinkelsar kom dei med den på mandag. Men dei har vore her fleire dagar for å retta opp ting som ikkje var heilt som det skulle vera. Skap som ikkje vil opp eller igjen, håndtak som går av når me drar i dei o.l. Men nå har me fått god skapplass. Fint vart det og.

Den som er med på leiken.....

Mika synes det er kjekt å vera med å leika. I går fekk han vera med å køyra trøtraktoren til Silas. Plutselig datt han av. Han skreik og skreik, og Brith-Jorunn var bekymra for hovudet hans, tenkte han hadde fått hjernerystelse. Me for til sjukehuset og doktoren som såg på han, syntes han bevega lite på høgrearmen. Me tok røntgen, og dei bildene var så tydelige at sjølv ein lekmann som eg klarte å sjå at beina i underarmen var knekte. Så då vart armen bøyd på plass, og han vart gipsa frå bicepsen til handleddet. Livet blir litt tungvint for han, men han er alt i gang med å finna ut ein ny måte å krypa på, så han klarer seg nok.

Bursdagsfeiring

I dag har eg feira min 38. bursdag. Før eg hadde stått opp kom kone og barn syngande inn med gratulasjonsklemmar og presangar. Eg fekk ein ståltermos, og litt hyller til å halda orden på kontoret mitt(håpe det hjelper).

Me fekk besøk av to glade gutter frå Bømlo i dag. Far til ein eg gjekk på Tryggheim med og ein kamerat av han. Dei fekk vera med på komlemiddag og vart vist litt rundt i Juliaca. Så fekk dei vera med på kombinert misjonærmøte og bursdagsfeiring om kvelden.

Det var ein koselig kveld. Bursdagskaka fekk eg lov til å begynna på. Gild peruansk skikk.

Takk til dokke som ringte, sendte meg mail eller kommentar på min store dag. Fy skam til dokke andre!

Me har fått ein liten hund!

Etter veker med venting og masing, var dagen komen for å kjøpa hund. Peter og eg tok ut med sykkeldrosje, og kom til markedet der dei sel hundar. Der var og kaniner, marssvin, høner, kyllingar, fuglar, sauer ++

Me kika på hundane dei hadde, og landa på ein som såg ut som ein border collie.(trur det er det dei heter) Peter fekk velga, og han var så fornøgd når me kunne ta på heimvei med ein fin liten hund i ei eska.

Og velkomstkomiteen var og begeistra for det nye familemedlemmet. Etter ein lang og intens debatt, har hunden fått navnet Bamse.

Det blir spennande å sjå kor lenge det er kjekt med hund.

Hoppande glade

Nå har ungane levd tre månadar utan trampolinen sin. Så det var stas når den vart satt opp for nokre dagar sidan. Me har ikkje nokon plen på eiendommen vår, så eg måtte tenka litt på korleis eg kunne sikra rundt trampolinen. Eg kjøpte nokre tjukke sivmatter, og dei fungerer visst greit.

Pastorkurs i Juliaca

Denne veka er det pastorkurs på bibelskulen her i byen. Pastorane i kyrkja går gjennom ordningar for dåp, nattverd +++ I diskusjonen som er i denne gruppa, er det mykje å læra om kulturen her. F.eks at det å brenna lys ved båra til ein død, betyr at du ber om velsignelse og hjelp for den døde.


Det er ein flott gjeng som er samla, og det er mykje humor og mykje alvor. Kjekt å treffa folk som eg var mykje saman med sist me var i Peru. Her står dei i kø for å få kaffi og eit brød midt på dagen.


Når eg kjem køyrande og skal inn porten på bibelskulen, kjem ei lita blid kone springande for å åpna porten. Hu heiter Asunta, og hu og mannen er vaktfolk på bibelskulen.

Nå er me på plass

Jippi! Heile familien er på plass i Juliaca. Det gjekk godt både med bil og flytur. Nå har me snart tømt alle tønnene me hadde pakka i, handla litt forskjellig og fått eit visst system i rotet. Me mangler kjøkkeninnredning ennå, men den skal koma i mårå(eller ein annan dag).

Me var fleire døgn uten internett, det var ein ensom følelse. Me vart onkel og tante til ei lita jente, og me visste det ikkje før det hadde gått eit par dagar.

Eg har vore på pastorkurs eit par dagar denne veka, og det er kjekt å treffa igjen folk som eg jobba saman med for mange år sidan.

I heimen er alle friske og raske, og ser ut til å klara høyden godt til nå. Det er seine kvelden. I mårå kjem litt meir om livet i Juliaca.

Hamstring og bil

I dag har eg vore ute å hamstra ein del som eg ikkje veit om eg får tak i i Juliaca. God honning, Nutella og peanøttsmør. Kjekt å ha!

I morgon formiddag reiser me til fjells. Silas, Peter og eg køyrer i bussen me skal disponera. Me tar og med Elisabeth og lærerane. Brith-Jorunn, David og dei to minste reiser med fly i morgon ettermiddag. Så då kjem me til Juliaca heile gjengen i morgon.

Glede oss til å koma i hus!

Flytting og pizza

Denne veka har me hatt ei samling med alle misjonærane på feltet. Me har hatt bibeltimar, og forskjellige tema som me har samtalt om. Det har vore fint å vera saman.

Denne helga satser me på å koma oss til Juliaca. Det er mulig at eg og nokre av gutane køyrer, og at Brith-Jorunn og dei minste tar fly opp.

Det er haustferie på skulen neste veka, så det blir ein mjuk start på fjell-livet for skuleungane våre. Men dei gleder seg til å koma på plass der me skal bu nå.

Det skal vera eit pastorkurs i Juliaca neste veka. Der rekner eg med å treffa ein del folk som eg kan snakka med, og planlegga litt korleis eg skal jobba i sonene på fjellet. Kjenner at eg gleder meg til å koma i gang nå.

Det er lett å finna på negative ting å sei om Juliaca, men eg prøver å fokusera på det positive. Og noko som eg gleder meg til å nyta i Juliaca er ein utrulig god pizza. Me hadde oss eit par sist veka når me var oppe med flyttelasset. Snadder!

Eg er litt usikker på kor mykje oppdatering det blir heilt med det første, for eg trur ikkje eg har internett i huset i Juliaca ennå. Men det blir høgt prioritert å få på plass så fort som mulig!

Fotball i parkbassenget

I ettermiddag var Silas, Peter og eg i ein av parkane rett rundt her. Me sparka litt ball og leika oss. Etter kvart fann me ut at me kunne bruka eit uttørka basseng til fotballbane. Sjekk bilder og video.

Stilig verfenomen

Når me var i Juliaca, såg me noko stilig. Det var ein ring rundt sola. Eg tok ein del bilder av dette, og når eg kom ned og skulle visa dei, sa Peter: Du må huska at det er raskt gjort å ta masse bilder, men det går litt seinare når eg skal sjå alle. Det vart visst litt mange bilder av eit motiv, slik eg forsto han. Her skal dokke få sjå eit par av dei beste!

Flyttelasset er i Juliaca

Torsdag morgon reiste me til Juliaca med flyttelasset til alle som skal bu i Juliaca. Det vart to store, og ein liten lastebil. Lasset var fullt av senger, stolar, bord, pultar, sofaer, syklar og andre ting me treng i husa og skulen i Juliaca.

David og eg var med frå vår familie. Det var mykje jobbing i tynn luft, men det gjekk godt. Me fekk alt i hus, og skrudde saman sengene, slik at det er klart til me reiser opp med heile gjengen.

Det var kjekt å vera i Juliaca igjen etter meir enn 6 år. Ganske likt som før, men litt forandring var det. Ringveien var blitt ein god vei, og i sentrum var det litt nytt. Fortsatt masse sykkeldrosjar(triciclo).

Huset vårt var veldig greit, med god plass og stor uteplass. Skulen var og flott. Stor tomt, og gode rom til skulebarna og Solveig.

Me var i Juliaca to dagar, reiste ned fredag kveld. Sist me budde i Peru, måtte me rekna ca 8 timar i kjøretid på turen. Nå var det ny, flott vei, og me køyrde på litt over 3,5 time. Det var ein flott tur, med både lama, alpaca og vicuña langs veien. Høgaste punkt er 4528 m.o.h.

Vil du sjå bildene større, kan du klikka på dei:)