Mika 3 år

Vår vesle sjarmør, Mika fyller 3 år i dag.

Alle helgens dag

Masse folk på gravplassen
På bordet er er det mat til sjela
Ein rik familie sin gravplass
Ei enkel grav
Ein katolsk prest som ber for ei sjel

I går var det allehelgensdag, og me hadde det som tema i kyrkja i Azangaro og på ei bibelgruppa om kvelden.
Det er tydelig at tradisjonen her ikkje stemmer med det som Bibelen lærer oss om døden.
Her trur folk at når ein person døyr så tar sjela ut på ei reis, der dei aller fleste vil nå himmelen til slutt, men først etter å ha lidd i Skjærsilden i kortare eller lenger tid.
Tradisjonen her er å be for sjela til avdøde, slik at tida i skjærsilden skal bli forkorta.
I tillegg til det, så lager dei mat til sjela, som dei set fram. Dette er for at sjela ikkje skal koma tilbake å plaga dei.

I går var Robert og eg ein tur på gravplassen, og der var det fullt av folk. Alle gravene blir pynta med kransar og blomster. Det er jo fint å minnas den avdøde.
Men her ser me både prestar og lekfolk som står ved gravene og ber for sjelene. I tillegg ser me mat som er satt fram, og grupper som speler musikk.

Tenk om folket her kunne få sjå det som Bibelen lærer oss, at den som har Sønnen har livet. Og når me dør, er det for seint å bli frelst.

Eit par Boliviaturar

Bak muren i bakgrunne er CLET og SETELA i Sucre

For ca ein månad sidan, fekk eg muligheten til å ha ei lita møteveka i Bolivia. Det var kjekt for ein gammal emmisær. Eg var på SETELA i Sucre, og hadde møter frå tysdag til fredag. Det var kjekt å bli litt kjent med studentane frå Peru, Bolivia og Ecuador som snart er ferdige med 3-års teologisk utdanning. Det var åpent og godt å tala.
Eg fekk bu hos familien Eggebø, og der hadde eg det godt. Kjekt å bli kjent med dokke, store og mindre!
På ferieplassen i Cochabamba
Verden største Kristus-statueNattbuss

Den 21.oktober begynte den store folkevandringen. Etter eit par dagar med møter og strategi-tenking i Arequipa, satte heile misjonærflokken i Peru seg i bevegelse mot Bolivia. Første stopp var Juliaca, der alle vart innlosjert etter alle kunstens reglar. Neste morgon var det tidlig opp, og på tidenes busstur. Me starta frå Juliaca 7 om morgonen, og var framme i Cochabamba midnatt. Det var som ei Norges-reis, men humøret var strålande, og me var på ein koseleg plass.

Me fekk møta misjonærane i Bolivia, og ein del av oss sat ein del timar i styremøter. Skulen hadde opplegg, og nokre kosa seg med ungane og i byen.

Det var ein flott tur, på heimveien tok me nattbuss til La Paz, og var ein dag i La Paz før me reiste heim. Og då var me veldig klar for ein kvardag.

Misti

Dette fjellet har me sett på i årevis. Nå var det på tide å gå.Bilde av Misti i august,nå er det ikkje snø

Den siste tida har det vore mykje reising. Me har vore ein tur i Tacna, der me traff mange venner frå tida då me budde der(00-01). Det var fine dagar.

Då me kom opp til Arequipa igjen, var det tid for fjelltur. David, Peter og eg hadde planlagt å prøva å koma opp på vulkanen Misti. Det hadde Robert og sønner, to brødre av Randi som var på besøk, og Erlend og. Me hadde og spurt ein som hadde gått før(Roberto) om å vera med oss.

Me vart henta av guidane våre fredag kl 8, så køyrde me eit stykke oppover. Der veien slutta var det på med sekkene, og ta beina fatt. Me steig ca 1000 m på 6 timar, og det var nok med sekken lasta med mat, drikke, klær og sovepose. Men me kom godt fram til leirplassen, me fin utsikt utover Arequipa. Telta vart satt opp, og me fekk middag som besto av spaghetti, kethup og ein dæsj tunfisk.

Når sola gjekk ned, var det ikkje lenge før me låg i soveposen.

Ca 2.30 vart me vekka til ein heller tynn frukost, fint brød med syltetøy, og ein kopp te. Me tok på oss ein lettare sekk, og tok fatt på dei siste 1400 metrane mot toppen av Misti. Nokre sleit litt med høyden, men 8 av 10 nådde toppen.

Det mest imponerande var at alle gutane klarte å koma seg opp. Dei siste bakkane vart det behov for ein del pausar, men me kom oss opp på 5825 m.o.h.

Det var flott å stå der oppe, å sjå ned på Arequipa, og sjå ned i krateret på vulkanen.

Tilbaketuren gjekk så det susa, det var nesten som å stå på ski nedover den lause sanden.

Sjå meir om Misti tur på bloggane til Mulelid og Erlend og Elise.

Etter Misti-turen hadde me ein liten konferanse før me reiste til Bolivia, men det gidd eg ikkje skriva meir om nå.

Yes, me nådde toppen!

Jubilant

Slik ser eg ut som 40-åring!

Erlend og Robert i storslag
Mykje snadder
Besøk frå Norge og Cusco, i tillegg til Juliaca-folket
Me grilla i hagen

Nå har det vore bloggtørke ei stund, men det har skjedd mykje kjekt. Eg skal prøva å blogga litt jevnt og trutt om forskjellig kjekt me har opplevd i det sista.
Ein stor begivenhet har blitt forbigått i stillhet. Eg har blitt 40!
Dagen vart feira litt før dagen saman med Juliaca-gjengen pluss besøk frå Norge. Me grilla både lenge og vel, og så hadde me kaffi og saftige kaker som var frakta heilt frå Arequipa for anledningen.
Dagen før dagen fekk eg beskjed av Brith-Jorunn at eg måtte vera klar kl 13, og då tok hu meg med på eit fint hotel i Puno, der me kosa oss med god mat, spa og tur.
Me kom heim til ungane til middag, då var det pakkar og kos, og så hadde me pizza til kvelds. Jubilanten var storarta fornøgd med feiringa, og er i sitt livs form(sjå blogginnlegg som kjem snart)Utsikt frå hotell-rommet Kaka til frukost!

Fullt hus i Azangaro

Dette vart ein gledens dag. Me har vore over eit år i Azangaro, og det har ikkje vore mange som har kome på møtene me har hatt kl 10. Men nokre har alltid kome.
Ei stund har me tenkt på å prøva med ettermiddagsmøte, sidan det er torgdag på søndagane og mange er svært opptatt med kjøp og salg om morgonen.
I dag begynte me med møte kl 15.30, og kyrkja vart full av barn og vaksne. Me hadde med oss eit par ungdommar som hadde dukketeater, og som hjalp oss med musikken.
Det var så utrulig kjekt å sjå at kyrkja vart full. Hu dama som me leiger hos, gjekk å henta ein ekstra benk, slik at alle skulle få sitja.
Nå håper me og be om at dei som kom i dag, vil koma igjen, og at Guds Ord kan få gjera sin gjerning i hjertene deira.

Mika syntes møte drog ut, og fann ein triciclo han kunne setta seg i

Leik, moro, knall og fall

Solveig og Mika har mykje moro saman. Noko som er populært er å sjå seg sjølv i speilet, og synga eller gjer grimaser.

Etter middag tar ofte Juanan dei med til skulen der dei leiker ute, med dissa, rutsjebane og vipper.
I dag var det kappspringing på eit fortau, og Mika var litt uheldig. Han datt og kutta handa si på ei blikkplata. Me måtte ennå ein gang til stam-sjukehuset vårt, og han måtte sy tre sting.